بازی و بازی کردن

بازی ابزاری است  که ما در اولین مراحل رشد خود به کمک آن خودمان و دنیا را می شناسیم. بازی ها از هر نوعی میتوانند موقعیت های ارزشمند برای کودکان به منظور تجربه نتایج اعمالشان و تمرین مهارت های مختلف و خروجی های مختلف بدون ترس از شکست یا مورد قضاوت نامطلوب دیگران قرار گرفتن به وجود بیاورند وقتی که بعدها همان رفتار در یک وضعیت غیر بازی انجام می شود ممکن است با مهارت بیشتر یکپارچگی بهتر و مرتبط با طیفی غنی تر و گسترده تر از معانی صورت  بگیرد. به این ترتیب بازی می تواند نوعی خبرگی برای بازیکن به همراه داشته باشد و کارایی وی را در محیط های غیر بازی افزایش دهد البته هیچ روش یا بازی درمانی واحدی وجود ندارد که برای همه کودکان موثر باشد یا به صورت مداوم در حل مشکلات خاص مفید بوده یا پاسخ های خاص را تضمین کند با این حال ما به عنوان تسهیل گران می توانیم تعدادی فرضیه در مورد روش پاسخگویی کودکان به بازی در قالب بازی های ساخت یافته ایجاد کنیم ابتدا در مورد نحوه کنش و واکنش کودک در یک موقعیت بازی به صورت خوبی تجربیات زندگی او را منعکس کرده و همچنین نحوه رفتار او در سایر موقعیت ها را نشان می دهد.

تعریف خشم

می توان خشم را در سه جنبه مهم و اصلی خلاصه کرد:

_ تهدید

_ انرژی

_ انگیزه

خشم یک واکنش احساسی خود به خود در برخورد با تهدیدی حقیقی یا خیالی است که انرژی و انگیزه ای برای از میان برداشتن آن تهدید ایجاد می کند. هرچه تهدید بزرگتر باشد میزان برانگیختگی بیشتر می شود و انگیزه از میان برداشتن آن افزایش می یابد. خشم یک احساس ثانویه است زیرا ما برای حفاظت از خودمان در برابر احساسات آسیب پذیر دیگر با پنهان کردن آنها به خشم توسط می شویم. می پرسید احساسات اولیه چیست؟

احساسات اولیه همان احساسی است که درست قبل از خشمگین شدن داریم. ما همیشه قبل از خشمگین شدن ابتدا حس دیگری غیر از خشم را تجربه می کنیم. شاید قبل از خشم احساس ترس کنیم احساس اینکه به ما حمله  توهین یا ظلم شده است بنابراین با خشم قدرت نمایی می کنیم تا احساسات اولیه مان را پنهان کنیم اما تا کی می توانیم از خشم استفاده ابزاری کنیم تا زمانی که روابط شخصی و حرفه ای مان و سلامت جسمی و روحی مان قربانی اثرات مخرب خشم نشده باشد. اگر خشم را خوب بشناسیم در بازی درمانی آن موفق خواهیم بود.

با انجام بازی ما می توانیم به کودک خود یاد دهیم خشمش را خالی کند و به او کمک کنیم. چند بازی برای تخلیه خشم کودک به شما یاد می دهیم.

بازی بادکنکی

این بازی برای تخلیه هیجان و ناراحتی کودک مناسب است. چندین بادکنک را آب کنید و با نخ آویزان کنید.( داخل حیاط یا تراس ) محلی که برای خیس شدن مشکلی نباشد و یک شی ء تیز که خیلی هم برای کودک خطرناک نباشد به او دهید که بتواند با استفاده از آن بادکنک ها را بترکاند. با ضربه زدن کودک به بادکنک های پر آب کودک هیجان و عصبانیت خود را تخلیه می کند. وقتی که او با عصبانیت و زورش به بادکنک ها ضربه میزند و از آن ها آب می اید فرایند خوشایندی برای او پیش می آید و حتی می توانید بادکنکی بدون آب برای او تهیه کنید و یک وسیله سبک به او بدهید که بنواند به بادکنک ضربه بزند و خشمش را تخلیه کند .

بازی میخوام زورتو ببینیم:

این بازی ۲ نفره است .وسیله های مورد نیاز چند کاغذ یا روزنامه است که یک نفر روزنامه را می گیرد و کودک با همه زور به روزنامه مشت می زند و بعد از پاره شدن روزنامه  کودک با عصبانیت آن را مچاله می کند و طرف مقابل می تواند دستش را حلقه کند و یا یک ظرف دستش بگیرد و کودک  کاغذ مچاله شده را درون آن پرتاب کند.

 

بازی نجاری

برای انجام این بازی باید حواستان به کودک باشد تا آسیبی به او وارد نشود. وسایل مورد نیاز یک میخ و یک تکه چوب و چکش ( می توانید از چکش اسباب بازی استفاده کنید که پلاستیک فشرده است و محکم است). شما ابتدا خودتان میخ را روی یک تکه چوب محکم میزنید و فرزند شما با چکش به میخ می زند که به داخل برود. این کار می تواند خشم کودک را کاهش دهد. در قالب بازی نجاری شما می توانید تعدادی چوب دیگر در اختیار کودک بگذارید و کودک با آن ها مکانی را بسازد و آن را خراب کند. بازی ساختن و خراب کردن نیز برای رها سازی خشم کودک مفید است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *