اضطراب در کودکان

اضطراب در کودکان یکی از مشکلات شایعی است که والدین را دچار مشکلات زیادی می کند.
رفتاری غیرعادی هست که در سازگاری مناسب کودک با محیط خودش اختلال ایجاد کند.این اختلال در روابط طفل با والدین همسالان مربیان و سایر عوامل ظاهر می شود.هرگز ناهنجاری رفتاری طفل در خلاء ایجاد نمی شود و برای آن دلایل و علل خاصی وجود دارد که گرچه در بعضی از موارد آشکار و واضح است در برخی دیگر آشکار نبوده باید با کمک متخصص روانی آنرا جست و جو و روشن ساخت.
انواع واکنش های عصبی کودکان شامل واکنش های اضطرابی که گرچه اضطراب زیر بنای کلیه واکنش های عصبی است ولی در حالات مخصوص اضطراب نقش آشکارتری ایفا می کند که به نام واکنش های اضطرابی خوانده می شود. در دوران طفولیت بارزترین حالات اضطرابی اختلال در خوابیدن است که این اختلال به دو صورت جلوه می کند که یک نوع آن دشواری در به خواب رفتن است نوع دیگر عدم توانایی در ادامه خواب است. اختلال در خوابیدن میان ۴ تا ۶ سالگی شدت می یابد.در این دوره کودک احساس می کند اطاق خواب او پر از اشخاص و حیوانات تخیلی هستند.نوع دیگر واکنش های اضطرابی اطفال با ترس های متعدد آن ها در ارتباط می یابد.نوع دیگر واکنش ها واکنش هیستری در اطفال است که به ۴ صورت در کودکان دیده می شود:

۱.حالات هیجانی ناگهانی به صورت گاه و بیگاه

۲.اختلال در احساس یا حرکت

۳.تغییر در آگاهی از محیط

۴.از دست دادن موقتی یکی از حواس

نوع دیگر واکنش ها واکنش های غمگینی در اطفال است تظاهرات آن به گوشه گیری حالات غمگینی مانند گریه و بهانه جویی می باشد.
نوع دیگر وسواس فکری و عملی در کودکان است که شامل دو نوع وسواس فکری و عملی در کودکان دیده می شود گاه هر دو نوع ظاهر می گردند.اگر جنبه فکری آن بیشتر باشد وسواس فکری و یا بلعکس وسواس عملی نامیده می شود. در وسواس فکری کودک افکار ناراحت کننده تکراری دارد.
اضطراب والدین و تاثیر آن در موفقیت تحصیلی: والدینی که احساس شدید اضطراب و ترس از عدم موفقیت در فرزندان خود به خود به وجود می آورند ممکن است نه تنها در سازگاری عمومی طفل و مفهوم فردی او اثر بگذارند بلکه احتمال دارد در فعالیت و موفقیت تحصیلی او نیز اختلال نمایند.برای پیروزی در امر تحصیل وجود کمی اضطراب مفید است ولی اضطراب و ترس شدید در موفقیت تحصیلی اثرات نامناسب دارند. کودک امکان دارد از لحاظ هوش و استعداد و توانایی ذهنی نیز در سطح خوبی قرار داشته باشد ولی اضطراب شدیدش مانع از موفقیت تحصیلی او شده دلسردی و عدم علاقه مندی همراه بیاورد.
تربیت اولیه طفل از طرف مادر در رشد شخصیت و رفتار او تاثیر بسزایی دارد.مادرانی که از اطفال خود بیش از حد معمول توجه می کنند فرزندانی متکی به دیگران و دارای ضعف نفس بار می آورند. عدم علاقمندی به طفل از طرف مادر سبب طرد شدن او گشته در نتیجه فرزندانی بی عاطفه عصبی و مضطرب به وجود می آیند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *